UItnodigingen zijn weg.

Gister liep ik nog in de tempel heel enthousiast te vertellen over mijn zending. De eerste helft van de uitnodigingen voor mijn afscheidsdienst was de deur uit en ik was laaiend enthousiast.

Vandaag is de tweede helft van de uitnodigingen de deur uit gegaan, en plotseling ben ik vreselijk nerveus!

Ben ik wel goed genoeg voorbereid? Weet ik wel waar ik aan begin? Heb ik al mijn spullen al? Vergeet ik niks? Wat nou als...?

Twijfels of ik echt wel moet gaan heb ik totaal niet. Ik ben nog steeds erg enthousiast en ben erg dankbaar voor al het meeleven, liefde en aanmoedigingen die ik van iedereen krijg!

Mijn afscheidsdienst is op 28 juni in het kerkgebouw van zoetermeer (zie ook plaatje hieronder voor een kopie van de uitnodiging). Ik heb niet iedereen's adres, maar iedereen is welkom om te komen!

Graag wil ik een oproepje doen aan alle jong volwassenen, gehuwd of ongehuwd, of ze mee willen zingen met het jovokoor tijdens de dienst. Het gaat om het lied: Wij leren de wereld zijn woord (Leger van Helaman). Oefen dit thuis en neem een kopie mee aangezien we maar iets van 4 jeugdwerkzangboeken hebben en een kopiëer apparaat dat altijd leeg is in de kerk.

Ik ben nog steeds heel enthousiast, en dus ook verschrikkelijk nerveus. Ik heb er zin in! Maar het weggaan zelf vind ik erg spannend!

Tussenevaluatie

De tijd van afscheidnemen is al aangebroken. Niet omdat ik sommige vrienden niet meer zie, maar omdat er mensen op zending gaan voordat ik wegga.

Gister een heel gezellige dag gehad.

Eerst met de jong volwassenen van Eindhoven naar de tempel geweest om te dopen voor de doden, waarbij ik hele geestelijke ervaringen heb gehad. En daarna nog andere dienst in de tempel gedaan.

's Avonds was het afscheidsfeestje voor Mike Speksnijder http://elderspeksnijder.blogspot.com/ en Kilian Croese. Beide zitten in dezelfde wijk en vertrekken 2 weken na elkaar. Ook daar was het heel gezellig en heb ik met veel toekomstige zendelingen en teruggekeerde zendelingen gesproken over zendingswerk, voorbereidingen en dergelijke. Het was een erg verrijkende avond!

Vandaag was een spannende dag waarin ik een tussenevaluatie met mijn bisschop heb gehouden. We hadden een heel fijn gesprek over de voorbereidingen die ik nu tref, waar ik meer of beter op kan letten, en natuurlijk heb ik nog roepingen in de kerk op dit moment, en daar hebben we ook even over gesproken.

Ik ben erg dankbaar voor de steun die ik ontvang van mijn bisschop. Ik ben zeer dankbaar voor mijn roepingen als leerkracht in de ZHV en als wijkdirigente/wijkmuziekleidster. Ik ben zoveel gegroeid, zoveel meer van mijn Heiland, van de wijk en van de zusters voornamelijk gaan houden in deze roepingen!
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik verschrikkelijk dankbaar ben voor het verlossingswerk van onze Heiland, Jezus Christus.
Ik weet dat Hij voor ons onze zonden op zich heeft genomen, zodat wij ons kunnen bekeren. Ik weet dat Hij voor ons is gestorven aan het kruis en na 3 dagen weer is opgestaan zodat ook wij eens kunnen opstaan en terug kunnen komen bij Hemelse Vader.

Ik ben dankbaar voor de tempel, dat die nu in ons eigen land staat. Dankbaar voor het werk dat wij daar kunnen doen, zodat wij allemaal weer eens terug kunnen wandelen naar God.

Ik ben ongelofelijk dankbaar voor godsdienstvrijheid, en voor diegenen die daarvoor hebben gestreden en hun leven hebben verloren, zodat ik nu zondags naar de kerk kan gaan zonder dat ik vervolgd word, of stenen naar mijn hoofd krijg.

Ik ben dankbaar voor de vrienden en voorbeelden die op zending zijn, zijn gegaan, en bezig zijn zich voor te bereiden om te gaan!

Maar het meest dankbaar ben ik nog voor het eeuwige plan van Hemelse Vader, voor de proeftijd die wij hier op aarde hebben, voor het herstelde evangelie, voor Joseph Smith en zijn geloof om door een hel te gaan om het evangelie hier op aarde te herstellen, en voor diegenen die met hem hebben geholpen om het evangelie te herstellen!

God zij met u!

De tijd is zeer kort!

Gister zijn Catharina en ik samen naar het Rijksarchief in Den Haag geweest om genealogie te doen voor haar voorouders. Aangezien het voor ons beide de eerste keer was dat we naar het archief in Den Haag gingen, hadden we vooraf gebeden of er mensen mochten zijn die ons konden helpen om ons de voorouders die zaten te wachten terug te kunnen vinden.

Toen we eenmaal binnenstonden hebben we de aardige baliemeneer lastiggevallen door te vertellen dat we nieuw waren, en hoe we nu moesten gaan beginnen. Hij keek even naar de namen die we wilden uitzoeken en ontdekte dat het veel voorkomende namen waren. Hij liet ons wat zien op de computer, hoe het werkt enzo, en hij klikte een boek aan om te laten zien hoe we die konden bestellen.

Het duurt dan even een tijdje voordat je het boek in handen krijgt, dus we moesten ongeveer een kwartiertje wachten voordat we verder konden gaan. Ondertussen leerden we een beetje met de computer om te gaan.

Toen het boek, dat die vriendelijke baliemedewerker voor ons had besteld, eindelijk kwam, bleek dat precies het boek te zijn dat we nodig hadden! We hebben uit het boek 12 generaties voorouders voor Catharina kunnen terugvinden!

's Avonds gingen we naar de tempel om plaatsvervangend te dopen voor de doden. Helaas konden we nog niet werken voor de mensen voor wie we het uitzoekwerk in het archief hebben gedaan, maar het was erg fijn om samen in de tempel te zijn, na een dag in het archief te hebben gewerkt!

Vandaag kwam even een verrassing binnen. Ik kreeg mijn vliegticket, of in ieder geval de papieren waarmee ik mijn ticket kan halen op Schiphol, toegestuurd.

Het was gaaf en eng tegelijk, omdat ik me steeds meer realiseer dat de tijd tot ik op zending ga dichterbij komt.

Omdat dit voor mij onverwachts binnenkwam had ik ineens het gevoel dat ik niet goed voorbereid ben. En met deze gedachte kwam ook een tekst uit de Leer en Verbonden in mijn hoofd.

"Organiseert u; bereid alle nodige dingen voor; en vestigt een huis, ja, een huis van gebed, een huis van vasten, een huis van geloof, een huis van leren, een huis van heerlijkheid, een uis van orde, een huis van God." (Leer en Verbonden 88:119)

De tijd is zeer kort die ik nog in Nederland spendeer tot mijn zending. Het gaat allemaal sneller dan ik denk, en voor ik het weet ben ik op zending.

Ik zie erg uit naar mijn zending. Ik kan nog altijd alle hulp en steun en gebeden gebruiken die iedereen me wil bieden.

Kleine beetjes voorbereiding

Gister ging de deurbel en stonden er twee vrouwen voor de deur, netjes gekleed en begonnen een gesprekje over dat mensen niet in de Bijbel meer lezen tegenwoordig en hoe jammer dat toch is. Ik kon ze vertellen dat ik dit wel doe en dat ik actief gelovig ben en naar de 'mormoonse' kerk ga. Bleek dat zij Jehova's getuigen waren en we hebben een heel gezellig gesprek bij de deur gehad over schriftstudie en zendingswerk. Ze vroegen me of ik ook wel eens zendingswerk deed en ik kon ze met blijdschap vertellen dat ik binnenkort op zending ga.

Daar bleven we even over praten en uiteindelijk wensten zij mij veel succes en ik hen ook.

Dat was echt even een leuk momentje.

Ik heb veel respect voor de Jehova's getuigen die, zonder dat zij geroepen ervoor worden, zich houden aan de oproep van de Heer: "Ga heen in de gehele wereld, verkondigt het evangelie aan de ganse schepping." (Marcus 16:15)

Deze ervaring deed mij denken aan het feit dat ik over 2,5 maand zelf op deuren sta te kloppen en dat het dan andersom is. Ik sta buiten en moet wachten tot mensen open doen om te luisteren naar het woord van God. En als ik met mensen een stukje uitwisseling van hun eigen geloof mag hebben, of ze nu actief in hun kerk zijn of niet, dan zie ik dat al als een zegening van het zendingswerk. :)

Tempel

Enkele mensen hebben aan me gevraagd wanneer ik naar de tempel ga om mijn eigen verbonden te sluiten. Ik ben op 30 juni 2007 voor het eerst door de tempel geweest om mijn begiftiging te ontvangen. Als mensen behoefte eraan hebben om samen met mij naar de tempel te gaan dan kunnen we natuurlijk ook een afspraak maken om gezamenlijk te gaan.

Post van de zendingspresident

Een week na het ontvangen van mijn oproep kreeg ik post van de zendingspresident. Het grappige is dat hij niet eens mijn zendingspresident zal gaan worden!

Per 1 juli beginnen president en zuster Ogden als de nieuwe zendingspresident en -mater. 2 dagen later (op 3 juli) zal ik mijn zending beginnen op de MTC in Preston.





Desalniettemin zal al het voorbereidende werk door de huidige zendingspresident, president Moffat, worden gedaan. In zijn brief vertelde hij wat meer over de leuke plaatsen die er binnen mijn zendingsgebied liggen, waaronder Birmingham zelf, Stratford-upon-Avon, waar William Shakespeare heeft gewoond, Coventry, Nottingham (Robin Hood) en Warwick.
Ik zal niet alleen in Engeland dienen, maar ook in een groot gedeelte van Wales.

Enkele van mijn vrienden gingen mij voor in dit zendingsgebied, Paul Gerrits, Ylona Klein, Richard Staal, Jord Riekwel en Steven Heinrichs.

Nu is het grote voorbereiden echt aangebroken. Teksten uit het hoofd leren, maar dan in het engels, goede schoenen zoeken (nog steeds niks gevonden), en de verdere geestelijke voorbereidingen uiteraard.

Ik ben zeer dankbaar dat ik het niet alleen hoef te doen. 3 vrienden en een familielid zijn al op zending, dit jaar hebben al 6 mensen met wie ik bevriend ben hun zendingsoproep ook binnen gekregen. En er zijn nu 2 van mijn vrienden aan het wachten op hun oproep en 3 bekenden zijn nog bezig met het invullen van hun papieren.

Het is echt geweldig om met zo'n grote delegatie jong volwassenen uit Nederland over de wereld heen verspreid te mogen zijn. Het is goed om te weten dat als we elkaar over 2 à 3 jaar weer terugzien, dat we weten wat een ervaring het voor ons allemaal is geweest. Wat voor indruk het op ons leven heeft achter gelaten en dat we weten dat het een onvergetelijke ervaring was.

Afgelopen zondag (20 april) vroeg de bisschop mij om mijn getuigenis te geven, over het feit dat ik mijn zendingsoproep had gekregen.
Het was een geweldige ervaring. Ik heb mij nog nooit zo krachtig gevoeld tijdens het geven van mijn getuigenis! Als dit het begin is van een groot werk, doe mij dit gevoel dan maar iedere dag!

Oproep binnen

Op 1 april, en dat was geen grapje, heb ik mijn zendingsoproep ontvangen. Ik ben geroepen naar de England Birmingham Mission om daar het evangelie te verkondigen in de engelse taal.
Ik moet mij op 3 juli 2009 melden op de MTC in Preston.

Deze blog wil ik bij houden tijdens mijn zending, als het niet mogelijk is om dit zelf te doen, dan zal ik mijn familieleden vragen om dit voor mij bij te houden.

Van tijd tot tijd zal ik een update geven tijdens de voorbereidingen. En het is de bedoeling dat tijdens mijn zending hier wekelijks een bericht van mij komt te staan.